W roku 1316 doszło do podziału ziem. Powstało księstwo Cieszyńskie oraz Oświęcimskie, z granicą na rzece Białej. W 1327r. Bielsko weszło do lenn czeskich Luksemburgów i odtąd granica na Białej, była także granicą państwową. Ta sytuacja miała znaczący wpływ na rozwój miasta. Zaczęło się ono rozrastać na zachód od zamku. Domy najpierw drewniane umiejscowiły się wzdłuż rynku i okolicznych uliczek. W połowie XV wieku powstał tu kościół pw. Świętego Mikołaja. Granice miasta przebiegały wzdłuż uluc: Zamkowej, Orkana, Sobieskiego, Schodowej, a chronił go system zamkowych fortyfikacji. W 1560r. osady Bielsko, Skoczów, Frysztat, Frydek zostały wydzielone z księstwa cieszyńskiego, przez co powstało hrabstwo bielskie. Miasto prężnie się rozwijało, uzyskując nowe tereny. Zabudowa miejska wykraczała powoli poza mury miejskie. W późniejszym czasie Bielsko otrzymywało wiele nowych przywilejów, np. pozwolenie na handel mięsem, wolny skład soli. Rzemiosło, tkactwo, rolnictwo to główne zawody ówczesnych mieszkańców. Powstawało wiele przedmieść, Przedmieście Żywieckie, Przedmieście Dolne oraz Górne. Ważnym aspektem miasta Bielska była różnorodność religijna, która dobrowadziła w końcu do starć pomiędzy katolikami, a protestantami. Pierwszym przykładem jest wojna trydziestoletnia (1618-1648), zwycięska dla katolików - Habsburgów, przegrana przez protestantów. Przyczyniło się to jednak do ogromnych strat w ludności oraz w urbanistyce. Po tym zdarzeniu miasto trzeba było odbudowywać praktycznie na nowo. W 1752r. pojawił się po poprzednich nowy właściciel miasta, blisko związany z Wiedniem - Aleksander Józef Sułkowski. Z przebudową miasta wzrastała liczba ludności, co równoznaczne było ze zwiększoną liczbą inwestycji budowlanych. Większość budynków była już murowana, ale architektura była skromna i powściagliwa. Dobiero czasy industrializacji przyniosły Bielsku najwspanialsze zabytki. W drugiej połowie XVIII wieku miasto było znanym składem sukna w Rzeczypospolitej. Uprzemysłowienie miasta było mozliwe dzięki wspaniałym warunkom do wyrobu tkanin. Szybko zaczęto budować nowe fabryki, a manufaktury odeszły w zapomnienie. Nastąpił najazd inwestorów, którzy budowali nowe mieszkania i fabryki, pięknie wkomponujące się w charakter miasta. Mieszkańcy stali się burżuacją finansową. Stan rzeczy dobrowadził do rozwinięcia intelektualnego i kulturalnego ośrodka miejskiego. Pierwsze fabryki budowano nad Białą, ze względu na napęd wodny. Dobiero w 1826r. zastosowano maszynę parową. Na początku XIX wieku wyróżniano trzy główne ośrodki: Stare Miasto, Dolne Przedmieście oraz Bielski Syjon, ewangelicki kwartał na zachód od Starego Miasta. XIX wiek to energiczny rozwój miasta. Bielsko zostało włączone do powstającej koleji żelaznej. Podłączono go do państwowej sieci telegraficznej, uruchomiono gazownię, a w dwa lata po uruchomieniu elektrowni, w 1895 r. założono linię tramwajową (istniejącą do 1971 roku).
źródło:Wikipedia Wolna encyklopedia